Makaay stopt na 17 jaar met voetballen
Het moment kwam onverwacht en voor velen als een volkomen verrassing: Roy Makaay stopt na zeventien jaren profvoetbal met het mooiste spelletje van de wereld. De aanvaller maakte zijn besluit op een drukbezochte persconferentie bekend, waarin hij vertelde hoe hij tot zijn besluit is gekomen.
"Het is zeker geen makkelijk besluit geweest, maar het is er wel eentje waar ik voor 100% achter sta", aldus Makaay. De aanvaller die naam maakte in Europa door zijn dodelijke manier van spelen, kende een indrukwekkende loopbaan. Hij begon zijn palmares te vullen bij Vitesse, in Arnhem. In vier jaar tijd scoorde hij 42 maal voor de Arnhemmers. Door zijn scoringsdrift verdiende hij een opmerkelijke transfer. Het was de Spaanse subtopper CD Tenerife die uiteindelijk zijn krabbel op papier kreeg, waarna Makaay met zijn vrouw naar het Canarische Eiland verhuisde. Het avontuur werd niet helemaal wat de Wijchenaar zich er van voorgesteld had, maar hij werd daar wel gevormd tot de spits wie hij tot op de dag van vandaag is geweest. In de twee seizoenen, waarin trainers kwamen en gingen, scoorde Makaay 21 maal. Zeker geen slecht gemiddelde, wanneer je in ogenschouw neemt dat Tenerife twee seizoenen vocht tegen degradatie. Makaay kon dat helaas niet voorkomen en nadat Tenerife degradeerde werd Makaay door koopjesjager Lendoiro, voorzitter van Deportivo La Coruna, binnengehaald als nieuwe 'Goleador'. "Nadat Tenerife voor veel mensen al een bijzonder keuze was, keken dezelfde mensen opnieuw vreemd op toen ik tekende voor Deportivo. De club was een subtopper in Spanje, maar had toch de ambitie om dat laatste stapje te maken. Zij wilden me graag hebben, zochten een nieuwe spits na de Braziliaan Bebeto. Achteraf bleek dat een geweldige keus te zijn. Het aanvallende spel van Deportivo lag mij perfect. Met spelers als Djalminha, Fran, Victor, Valeron, Mauro Silva en Manuel Pablo had ik genoeg spelers om me heen die me konden bedienen. Vooral met Valeron kon ik erg goed samenspelen", blikt Roy terug.
Dat hij inderdaad goed kon samenspelen met een aantal teamgenoten bleek wel in het eerste seizoen. Makaay scoorde aan de lopende band en verdiende zo zijn titel 'Rapido y letal', snel en dodelijk. Altijd zwervend op de rand van buitenspel verschalkte hij menig verdediging, waardoor de teller in de competitie op 22 bleef steken aan het einde van het seizoen. Deze score was genoeg voor het landskampioenschap, de eerste in de historie van La Coruna. "Dat was een geweldig seizoen, waarin vaak alles klopte. Ik maakte een hoop mooie en belangrijke doelpunten en vooral in eigen huis gaven we niks weg. Real Madrid en Barcelona kwamen niet graag naar Riazor, de thuishaven van Deportivo. We werden kampioen, boven alle verwachtingen en ik werd daar op handen gedragen door iedereen in de stad. Dat is leuk, maar het blijft een teamprestatie, zonder aanvoer kun je als spits niet veel uitrichten". Makaay speelde in totaal vier seizoenen voor de Spaanse club, waarin in het laatste jaar de transfer Bayern Munchen verdiend werd.
"We hebben het kunstje in de Primera Division helaas niet meer kunnen herhalen. We wonnen weliswaar de Spaanse beker en tweemaal de supercup, maar kampioen werden we niet meer. Wel hadden we enorm goede resultaten in de Champions League, met als uitschieters de wedstrijden tegen AC Milan en Bayern Munchen", aldus Makaay. Vooral tegen de Duitsers excelleerde de spits, door in Beieren maar liefst driemaal te scoren in 2003. Oliver Kahn wist niet wat hem overkwam en heel 'FC Hollywoord' was in rep en roer. Makaay schakelde in zijn eentje één van de grootste clubs van de wereld uit en de club uit Duitsland deed kort daarna een meesterzet: Makaay werd ingelijfd en moest de doelpunten gaan maken voor de Duitsers.
"Dat seizoen was super voor mij. Ik scoorde 29 maal in de Primera Division, was op dreef in Europa en verdiende met al die goals zelfs de Gouden Schoen. Dat is toch wel iets waar je als klein kind van droomt. Het is toch niet niks, als je daar als nuchtere Hollander staat, om één van de meest bijzondere prijzen als voetballer in ontvangst te mogen nemen. Maar ook hier stond voor mij als een paal boven water dat ik het niet in mijn eentje had kunnen doen. Ik was onderdeel van een geweldig team en zij verdienden die schoen eigenlijk ook. Daarom had ik toen ook kleine gouden schoenen laten maken, voor al mijn teamgenoten. Vonden ze een mooi gebaar. Na dat seizoen klopte ook Bayern aan de deur. Ze wilde me graag hebben, maar Deportivo wilde mij niet laten gaan. Uiteindelijk is het allemaal goedgekomen, maar het kostte toch heel wat contactmomenten tussen alle partijen om uiteindelijk tot een akkoord te komen".
Dat akkoord kwam er dus en zo verhuisde Makaay met zijn gezin naar Zuid Duitsland. Bij Bayern werd hij binnengehaald als de opvolger van Giovanni Elber, de Braziliaanse topscorer. Geen kleine opgave, maar na een moeizame start kwam Makaay op stoom en scoorde hij ook in Duitsland aan de lopende band. "Het begin was inderdaad moeizaam. Ik had nauwelijks een fatsoenlijke voorbereiding gehad. Ik mocht wel trainen van Deportivo, maar niet tijdens wedstrijden in actie komen. Men was veels te bang dat ik geblesseerd zou raken en zo de transfer naar Munchen afgeblazen kon worden. Ik kwam uiteindelijk laat in Munchen aan, zonder gedegen voorbereiding. Ik werd dus langzaam gebracht, waarin ik uiteindelijk in de Champions League mijn eerste doelpunte maakte, tegen Celtic. Het was wel één van de lelijkste doelpunten die ik gemaakt heb, maar wel een belangrijke". Het bleek ook een verlossend doelpunt te zijn, want met zijn doelpunten maakte Makaay snel naam in Duitsland. 'Das Phantom' was ook hier ongrijpbaar voor de buitenspelval en besliste vele wedstrijden met zijn goals. Het bleek in het eerste seizoen echter niet genoeg voor de landstitel, maar daarna kreeg de prijzenkast een mooie toevoeging. Twee landstitels, twee bekers, een supercup en vele doelpunten volgden er in rap tempo, waarna Makaay in 2007 besloot om terug te keren naar Nederland.
"Ik had vier fantastische jaren gehad in Munchen, veel grote wedstrijden gespeeld, mooie records gebroken en veel prijzen gewonnen. Je zou denken 'wat wil een voetballer nog meer', maar bij Bayern was de drang naar meer altijd aanwezig. En zo moet het ook zijn. De club was bezig met nieuwe aanvallers, Klose kwam en Podolski liep er al rond. Dan komt er een moment dat je weet dat de aankopen zullen spelen. Ik wilde op die leeftijd vooral veel spelen en Bayern begreep dat volkomen. Ze hebben meegewerkt aan mijn transfer naar Feyenoord, gunden mij dat laatste stukje in mijn loopbaan. Voor mij een geweldig gebaar, maar in Duitsland was dan ook alles perfect in orde. De club, de mensen, de omgeving, dat was gewoon fantastisch".
Makaay vertrok naar Feyenoord, dat met het aantrekken van Bert van Marwijk, Giovanni van Bronckhorst, Kevin Hofland en Tim de Cler de aanval naar de top wilde inzetten. Het liep iets anders, maar zeker niet teleurstellend voor Makaay. Zo won hij de KNVB beker in het eerste seizoen en haalde hij ook in Rotterdam zijn indrukwekkende moyenne van 1 op 2. Ondanks de kritiek die Makaay toch bleef krijgen, scoorde hij vele doelpunten voor de Rotterdammers, maar na het vetrek van van Marwijk kwam de slop in de prestaties van Feyenoord. Verbeek kwam, Verbeek ging, Bosz ging, Vlemmings nam het over, supporters in rep en roer, teleurstellende stand op de ranglijst en een teleurstellende gang langs de Europese velden. Feyenoord greep in en stelde Mario Been aan als trainer. De coach had echter een systeem uitgedacht waarin Makaay geen hoofdrol speelde, waardoor zijn optredens beperkt bleven. Toch was hij dit seizoen belangrijk voor Feyenoord. Zo scoorde hij enkele keren de winnende treffer, de gelijkmaker en schoot hij zijn team hoogstpersoonlijk naar de finale. Tegen Twente liet hij zijn voeten spreken, terwijl de wereld van de media hem allang afgeschreven hadden. Meteen daarna maakte hij ook de winnende goal tegen Vitesse. Een oppepper voor de aanvaller, maar juist in die periode besloot hij zijn loopbaan af te sluiten na het seizoen.
"Na dat doelpunt tegen Twente en de periode daarna ben ik gaan nadenken over volgend seizoen. Ik kreeg steeds meer het gevoel dat het wel mooi was geweest zo. Een fantastische loopbaan, met geweldige clubs en nu kan ik het afsluiten zoals ik dat wil. Ik heb Feyenoord naar de finale geschoten, we hebben een goed seizoen gehad en ik kan met dat lekkere gevoel een streep eronder zetten. Ik kan nu afscheid nemen voor het meest geweldige publiek van Nederland, in het meest fantastische stadion van Nederland. Dát is wat ik wil en zo gaat het nu ook gebeuren. Ik had geen zin meer in een andere club, zowel in eigen land niet als in het buitenland. Het gevoel daarbij was niet goed, dus dan is dit de beste stap. Nu kan ik aankomende zondag dus afscheid nemen en dat zal best vreemd zijn. Ik heb zeventien jaar samen met mijn gezin alles gegeven voor het voetbal en nu komt er een nieuw leven aan. Een leven mét Feyenoord, in de jeugd. Daar kan ik mijn ei in kwijt, want ik blijf een voetbalbeest. Ik wil graag mijn steentje bijdragen aan de ontwikkeling van nieuw talent van Feyenoord. En wie weet, heb ik zo alsnog mijn aandeel in een landskampioenschap van deze geweldige club", aldus Makaay.
